miðvikudagur, apríl 18, 2007
Ætlunin var að skrifa hér ferðasögu frá Þýskalandi en ætli ég reyni ekki frekar að stikla á stóru því satt að segja gerðist ekki það mikið að það kalli á heila sögu. Við Magnús Þórisson FIFA-dómari flugum til Amsterdam á þriðjudegi (að sjálfsögðu á Saga Class eins og alvörumenn) og svo þaðan til Münster en þaðan var keyrt til Schüttorf þar sem við vorum þessa 8 daga. Um Schüttorf er lítið að segja, það er smábær þar sem búa u.þ.b. 5000 manns og maður skoðar allan daginn á einum degi. Fyrsti dagurinn fór í að kynnast hinum dómurunum sem voru frá Belgíu, Tékklandi og Þýskalandi, tveir frá hverju landi. Strax næsta dag var fyrsti leikurinn hjá okkur Magga, Írland-Skotland og með okkur voru þýsku dómararnir, hoknir af reynslu úr Bündesligunni og 1. deildinni. Allt gekk eins og best varð kosið og vorum við án efa menn leiksins. Eftirlitsmaðurinn var mjög sáttur og menn gátu því farið sáttir í háttinn eftir þann daginn. Daginn eftir fórum við svo aftur til Münster til að skoða borgina betur og kom þá í ljós kirkju-fetish umsjónarmannsins okkar þar sem hann dró okkur í hverja kirkjuna á fætur annarri. Eftir heldur stutta ferð fórum við til baka og aftur upp á hótel. Heldur fannst mönnum þessi ferð snautleg og höfðu á orði að það væri nú ekki mikið að gera í þessum litla bæ. Það var þá helst að maður gæti gengið niður í bæ (sem tók 10 mínútur og aðrar 10 að labba allar göturnar þar). Þá var ekki mikið um að vera á hótelinu sem var pínulítið og helst að maður gæti sest inn á veitingastaðinn til að spjalla við hina dómarana. Á föstudeginum var annar leikurinn okkar, Írland-Grikkland og gekk hann einnig eins og í sögu, nema ef grísku þjálfararnir eru spurðir, þeir voru nefnilega eitthvað ósáttir. Þess má geta að Grikkland tapaði og enginn skyldi hvað þeir voru að tala um. Á laugardeginum keyrðum við allir yfir til Hollands til borgar sem heitir Enschede og er alveg við landamærin. Þangað hef ég komið tvisvar áður því þar bjuggu föðurbróðir minn og konan hans um nokkurra ára skeið. Þar var ágætis útimarkaður og fullt af búðum og þar gerði maður góð kaup, kókdós á 30 kall t.d. Um kvöldið var svo hátíðarkvöldverður þar sem mér áskotnaðist til dæmis kveikjari með grænum loga, skemmtilegt það. Á sunnudeginum var frí og fór hann aðallega í að láta sér leiðast eins og venjulega og satt að segja var maður orðinn svolítið þreyttur á þessum litla bæ. Á mánudeginum rann hins vegar upp stóra stundin því þá var ég aðstoðardómari á leik Þýskalands og Írlands sem var hreinn úrslitaleikur um það hvort liðið ynni riðilinn og kæmist í úrslitakeppnina. Það var belgíski dómarinn sem dæmdi leikinn og gerði það að mikilli röggsemi. Eftir leikinn hrósaði eftirlitsmaðurinn mér mikið fyrir einhverja bendingu í einhverju atriði og ég brosti og þakkaði fyrir hrósið. Ég mundi að vísu ekkert eftir þessu (og man ekki enn) en það er gott að fá hrós fyrir það sem maður gerir víst vel. Eftir leikinn settust menn aðeins á barinn og skáluðu fyrir góðri keppni. Morguninn eftir var svo flogið sömu leið til baka (með Saga Class) og mikið var nú gott að komast heim. Í dag kom svo símreikningurinn...
Seint skrifa sumir en skrifa þó... afmælið búið og hefur greinilega farið svona illa í mig að ég hef ekkert skrifað. Afmælið gekk þó stórvel, flestir mættu og skemmtu sér ágætlega held ég. Ég varð stórríkur maður á eftir, fékk fugl, uppþvottavél, bók inneignir og hvað má vita meira. Ég vil bara þakka öllum fyrir komuna og vonast til að njóta veisluhalda annarra síðar á árinu.
miðvikudagur, febrúar 21, 2007
Hvað hefur nú gerst síðan síðast... Margt og mikið satt að segja og svo mikið að ég man varla eftir því öllu. Það merkilegasta er það að á heimilinu hefur orðið fjölgun því systkini Auðar færðu mér páfagaukinn Bíbí í afmælisgjöf um daginn. Bíbí er skemmtilagasti fugl í heimi en er enn þá að venjast nýju heimili og er svolítið feimin. Einnig má nefna að á heimilið kom líka uppþvottavél og var henni ekki síður tekið vel en Bíbí.
Þá voru að koma góðar fréttir frá KSÍ því vikuna 20.-27. mars fer ég til Þýskalands að dæma á móti landsliða u-17 ára. Fyrsta verkefnið mitt utan Íslands og gaman að fara til Þýskalands. Meira um það seinna.
Og svo ætla ég að verða 30 ára á föstudaginn. Ég veit ekki hvort ég á að hlæja eða gráta. Gjafir óskast og því stærri því betra.
Þá voru að koma góðar fréttir frá KSÍ því vikuna 20.-27. mars fer ég til Þýskalands að dæma á móti landsliða u-17 ára. Fyrsta verkefnið mitt utan Íslands og gaman að fara til Þýskalands. Meira um það seinna.
Og svo ætla ég að verða 30 ára á föstudaginn. Ég veit ekki hvort ég á að hlæja eða gráta. Gjafir óskast og því stærri því betra.
miðvikudagur, febrúar 07, 2007
Í gær fékk ég dýrindis afmælisgjöf frá viðskiptabankanum mínum. Sú gjöf var ekkert slor heldur forláta Georg Jensen rúðuskafa. Nú dugar ekki lengur að vakna myglaður og fara út að skafa bílinn heldur þarf maður að klæða sig í sitt fínasta púss þegar maður fer út því ekki getur maður verið eins og róni með fínu Georg Jensen sköfuna mína. Reyndar er ég að velta fyrir mér að setja hana í ramma og hengja hana upp inni í stofu enda er þetta mikið djásn.
fimmtudagur, desember 14, 2006
þriðjudagur, október 03, 2006:
Ég fékk um daginn skemmtilegar fréttir sem enn á eftir að staðfesta. Ef þær standast má búast við ferðalögum á næstu árum.
Þetta skrifaði ég um daginn. Nú hefur þetta verið staðfest
Ég fékk um daginn skemmtilegar fréttir sem enn á eftir að staðfesta. Ef þær standast má búast við ferðalögum á næstu árum.
Þetta skrifaði ég um daginn. Nú hefur þetta verið staðfest
þriðjudagur, nóvember 28, 2006
miðvikudagur, nóvember 22, 2006
Þetta er skemmtilegt að horfa á.
Líka skemmtilegt að taka þátt í þessu (smellið á litla reitinn fyrir neðan stóra kassann).
Líka skemmtilegt að taka þátt í þessu (smellið á litla reitinn fyrir neðan stóra kassann).
föstudagur, nóvember 10, 2006
Við Auður brugðum okkur til London um daginn með misfríðum hópi dómara. Lagt var af stað á föstudegi og gistum við á hinu margrómaða Holiday Inn hóteli. Að sjálfsögðu var byrjað á því að labba niður á Oxford-street og krítarkortið mundað. Margt keypt og enn fleira skoðað og því varla sú búð við götuna sem ekki var skoðuð. Um kvöldið brugðum við okkur með Þorra frænda og hjónum sem við þekktum lítið út að borða. Var félagsskapurinn mjög góður en hið sama var ekki hægt að segja um matinn sem var ekki góður. Mig minnir að staðurinn hafi heitið "Scottish Steak House" og fær hann hér með hálfa stjörnu af fimm. Eftir matinn brugðum við okkur svo upp á hótel og vorum sofnuð litlu síðar. Við vöknuðum svo snemma um morguninn og brugðum okkur um borð í tveggja hæða strætisvagn sem ók okkur á milli helstu túristastaða London. Við stoppuðum við Buckingham til að koma í vöfflur og kakó en Beta var eitthvað illa fyrir kölluð þannig að við eigum það bara inni. Svo var aftur haldið í verslunarleiðangur og komið heim þar sem beið okkar hátíðarkvöldverður í boði Félags deildardómara. Á leiðinni stöðvaði okkur risastór, svartur maður með marga gullhringa og á litlum bíl og spurði til vegar að hótelinu. Við reyndum að vísa honum veginn en ekki leist honum á að fylgja þeim leiðbeiningum og bauð okkur í staðinn að þiggja far með sér svo við gætum sagt honum til leiðar. Að sjálfsögðu þáði ég það fyrir okkar hönd enda má það ekki fréttast að Íslendingar séu ekki hjálpsamir. Við stigum upp í bílinn og sögðum manninum til vegar. Ekki leist okkur á blikuna þegar allt í einu læstust allar hurðirnar og við ekki lengur á aðalgötunni. En allt fór það samt vel að lokum og við fundum hótelið. En kannski að maður ætti ekki að haga sér alveg eins og heima hjá sér þegar maður er í London. Þegar á hótelið kom bjuggum við okkur undir hátíðarkvöldverðinn. Þar var margt til gamans gert; borðað, sungið, töfrabrögð sýnd og rauðvíni skvett (litli frændi minn hagaði sér eins og svín). Eftir það brugðu margir sér í bæinn en við skötuhjúin ákváðum að safna frekar kröftum fyrir morgundaginn enda ekki búið að verla nóg. Við pöntuðum okkur morgunmat upp á herbergi, sem var snilld, og héldum svo enn einu sinni af stað í verslunar-/skoðunarleiðangur sem var þó ekki langur þar sem ferðinni var svo heitið á Upton Park þar sem West Ham mætti Blackburn. Flestir skemmtu sér ágætlega en sumir ákváðu að hvíla sig á meðan á leiknum stóð og álitu svo að hápunktur vallarferðarinnar hafi verið þegar löggurnar á hestunum stjórnuðu umferðinni. Síðan var haldið heim á hótel en fljótlega haldið aftur út og var ferðinni heitið á líbanskan stað með Þorra frænda þar sem við fengum dýrindismat á dýrindisverði á dýrindisstað 4 oghálf stjarna. Síðan gengum við í smástund til að melta matinn aðeins betur áður en haldið var upp á hótel.Morguninn eftir var lagt snemma af stað heim og er í sjálfu sér ekki meira um þessa ferð að segja. Nema það að það er ekki skynsamlegt að margfalda pundið með 100 til að fá verðið í íslenskum krónum þegar pundið er nær 130 krónum. Þá fær maður áfall þegar maður kemur heim.
miðvikudagur, október 04, 2006
þriðjudagur, október 03, 2006
Ferðalög mín héldu áfram eftir Vestfjarða- og Egilsstaðaferðina mína. Laugardaginn 16. sept. hélt ég til Ólafsvíkur ásamt Gylfa stóra bróður og Þorra litla frænda til að dæma leik Víkings og Hauka. Við mættum Óla Kjartans í Borgarnesi og Kjartan pabbi hans var eftirlitsmaður. Það er svo sem ekki mikið um leikinn að segja nema að Þorri varð sér til skammar, ég fékk hæstu einkunn sem hægt er að fá, Haukar féllu og þetta var hugsanlega síðasti leikur Gylfa. Ég rétt náði heim til að skipta um föt og bregða mér svo á tónleika Nicks Cave. Þeir voru snilld. Ef þið voruð ekki þar get ég ekki lýst þeim fyrir ykkur betur en það.
Helgina þar á eftir fór ég til Vestmannaeyja til að dæma þar leik í lokaumferðinni. Við þurftum að fara á föstudeginum til þess að komast örugglega þar sem allir leikir í lokaumferðinni þurfa að fara fram á sama tíma. Í Vestmannaeyjum keyrðum við allar götum sem við fundum, upp á Stóhöfða, í hrauninu, niður á höfn og um allan bæinn. Þegar því var lokið höfðum við ekkert að gera en fundum loksins snókerborð í kjallara hótelsins og eyddum því sem lifði kvöldsins þar. Sama dagskrá daginn eftir, bíltúr, snóker og svo leikur sem gekk mjög vel, Snókerinn gekk ekki jafn vel. Svo var haldið heim á leið og voru ferðafélagarnir orðnir ansi (óþreyju)fullir þar sem dómarapartí beið þeirra í bænum og var annar þeirra meira að segja gestgjafinn. Ég ákvað hins vegar að vera fjarri góðu gamni. Lauk þar með ferðalögum mínum innanlands það sumarið en enn er eftir að heimsækja Lundúnir í lok október.
Helgina þar á eftir fór ég til Vestmannaeyja til að dæma þar leik í lokaumferðinni. Við þurftum að fara á föstudeginum til þess að komast örugglega þar sem allir leikir í lokaumferðinni þurfa að fara fram á sama tíma. Í Vestmannaeyjum keyrðum við allar götum sem við fundum, upp á Stóhöfða, í hrauninu, niður á höfn og um allan bæinn. Þegar því var lokið höfðum við ekkert að gera en fundum loksins snókerborð í kjallara hótelsins og eyddum því sem lifði kvöldsins þar. Sama dagskrá daginn eftir, bíltúr, snóker og svo leikur sem gekk mjög vel, Snókerinn gekk ekki jafn vel. Svo var haldið heim á leið og voru ferðafélagarnir orðnir ansi (óþreyju)fullir þar sem dómarapartí beið þeirra í bænum og var annar þeirra meira að segja gestgjafinn. Ég ákvað hins vegar að vera fjarri góðu gamni. Lauk þar með ferðalögum mínum innanlands það sumarið en enn er eftir að heimsækja Lundúnir í lok október.
Upp á síðkastið hef ég endurnýjað kynni mín af skáksíðunni redhotpawn.com. Þar er hægt að tefla við andstæðinga um allan heim. Þeir sem lesa þetta og hafa áhuga á því að tefla við mig er bent á að það kalla ég mig Odda og tek öllum áskorunum.
mánudagur, september 18, 2006
"Piff... þá skulum við bara vona að þú þurfir ekki að ómaka þig í því að flækjast hingað norður. Við plumum okkur líka bara ágætlega án svona hrokagikkja!"
Þessi athugasemd kom við ferðasöguna mína sem ég hripaði niður um daginn og þar á meðal þessa athugasemd. "Þá á ég bara Norðulandið eftir í þessum mánuði en þar er hvort eð er ekkert að sjá og ekkert gott hefur komið þaðan þannig að það skiptir ekki máli." Ég er miður mín vegna þessa og bið alla Norðlendinga að sjálfsögðu afsökunar. Á Norðurlandi er margt fallegt að sjá og þaðan kemur margt gott; þar á meðal kirkjutröppurnar, Bautinn, Sverrir Friðriksson (það er undir hverjum og einum að gera það upp við hann hvort hann sé góður eða fallegur eða hvort tveggja), Magni frá Grenivík, eitt fallegasta vatnsfall landsins, Glerá, og svo margt fleira sem ég get ekki nefnt í augnablikinu. En sem sagt, Norlendingar, ég biðst afsökunar.
Þessi athugasemd kom við ferðasöguna mína sem ég hripaði niður um daginn og þar á meðal þessa athugasemd. "Þá á ég bara Norðulandið eftir í þessum mánuði en þar er hvort eð er ekkert að sjá og ekkert gott hefur komið þaðan þannig að það skiptir ekki máli." Ég er miður mín vegna þessa og bið alla Norðlendinga að sjálfsögðu afsökunar. Á Norðurlandi er margt fallegt að sjá og þaðan kemur margt gott; þar á meðal kirkjutröppurnar, Bautinn, Sverrir Friðriksson (það er undir hverjum og einum að gera það upp við hann hvort hann sé góður eða fallegur eða hvort tveggja), Magni frá Grenivík, eitt fallegasta vatnsfall landsins, Glerá, og svo margt fleira sem ég get ekki nefnt í augnablikinu. En sem sagt, Norlendingar, ég biðst afsökunar.
sunnudagur, september 17, 2006
föstudagur, september 15, 2006
Lítil stúlka, Eyrún Alda Elvarsdóttir Hrafnhildardóttir átti afmæli um daginn og bauð okkur Auði. Þar sem við vorum í sumarbústað á sama tíma gátum við ekki komist og gleymdum að segja að við kæmumst ekki. Hér með óskum við henni til hamingju með þennan mikla áfanga og boðum komu okkar síðar með smápakka. Til hamingju, Eyrún Alda!
Líney frænka mín er snillingur og öðlingur. Ekki nóg með það að hún sé að verða u.þ.b. doktor í kjarneðlislífeindaeðlisefnafræði eða eitthvað svoleiðis þá bauðst henni um daginn miði á Nick Cave tónleikana á laugardaginn. Henni varð strax hugsað til stóra frænda og bauð mér miðann. Ég er sem sagt að fara á tónleikana, frítt. Húrra fyrir Líneyju frænku, hún lengi lifi: Húrra, húrra, húrra, húúúrrrraaaaaa...
miðvikudagur, september 06, 2006
Undanfarna daga hef ég aldeilis lagt land undir fót og ekki sér fyrir endann á því enn þá. Ég hef ferðast landshorna á milli og séð staði sem hversdagsmaðurinn gæti aðeins látið sig dreyma um og myndi varla trúa ef ég segði frá því. En látum á það reyna...
Fjörður um fjörð frá firði til fjarðar um fjörð yfir fjörð frá firði um enn einn fjörð til fjarðar um fjörð frá firði. Þannig var síðasta helgi hjá mér þegar við Auður skruppum vestur á Bíldudal. Fyrir þá sem ekki vita er Bíldudalur á Vestfjörðum og þangað er langt að keyra. Hins vegar er maður ekki lengi að keyra um Bíldudal, u.þ.b. 10 mínútur að keyra allar göturnar fram og til baka. Við fórum niður á höfn og ég veiddi stærsta fisk sem sést hefur í plássinu í mörg ár,svo fórum við að tína ber og ég tíndi helling og svo slöppuðum við af í heitum potti og ég slappaði mest af. Þetta var ágætis tími á staðnum en þrír dagar dugðu mér ágætlega.
Maður var varla lentur í Reykjavík þegar næsta ferðalag tók við. Þriðjudaginn 5. sept hélt ég til Egilsstaða með fyndnasta dómara Íslands, Garðari Erni Hinrikssyni. Eins og við mátti búast var þetta hin skemmtilegasta ferð, Garðar sagði brandara allan tímann og ég gerði ekki annað en að hlæja allan tímann og það lá við að það þyrfti að gera hlé á leiknum þegar ég byrjaði að hlæja, Garðar er svo fyndinn. En ekki meira um það. Þar sem að við lentum klukkan 13.30 og leikurinn byrjaði ekki fyrr en klukkan 17.30 höfðum við nægan tíma til að skoða plássið og gerðum það sviklaust. Ég sá Fellaskóla, sem ég hélt að væri bara til sem óknyttaskóli í Breiðholtinu en er greinilega líka til í Fellabæ, sem ég vissi varla að væri til. Svo fórum við í BT og fengum ágætis fyrirlestur um muninn á Championship Manager og Football Manager sem lauk með því að Garðar keypti FM. Að leik loknum var haldið beint út á flugvöll og þaðan heim og þar með lauk skemmtilegasta ferðalagi sem ég hef farið í með fyndnasta dómara á Íslandi.
Föstudaginn 8. héldum við Auður svo austur í Vaðnes þar sem pabbi, mamma og Anna Alexandra biðu okkar í sumarbústað. Helgi bróðir og Anna Kristín voru í útlöndum með Kjúlla litla frænda (sem heitir nú víst Eiríkur). Í bústaðnum slöppuðum við af, lágum í pottinum og borðuðum á okkur gat. Þess á milli skrapp ég í bæinn til að vera á leik Kára og ÍH um þriðja sætið i 3.deildinni. Ferðafélagarnir fóru heim snemma á sunnudeginum en við Auður vorum eina nótt í viðbót og slökuðum á.
Fram undam: Leikur á Ólafsvík á laugardaginn með Gylfa "stóra bróður" Orrasyni og Þorra litla frænda. Næstu helgi þar á eftir verð ég svo í Vestmannaeyjum. Þá á ég bara Norðulandið eftir í þessum mánuði en þar er hvort eð er ekkert að sjá og ekkert gott hefur komið þaðan þannig að það skiptir ekki máli.
Fjörður um fjörð frá firði til fjarðar um fjörð yfir fjörð frá firði um enn einn fjörð til fjarðar um fjörð frá firði. Þannig var síðasta helgi hjá mér þegar við Auður skruppum vestur á Bíldudal. Fyrir þá sem ekki vita er Bíldudalur á Vestfjörðum og þangað er langt að keyra. Hins vegar er maður ekki lengi að keyra um Bíldudal, u.þ.b. 10 mínútur að keyra allar göturnar fram og til baka. Við fórum niður á höfn og ég veiddi stærsta fisk sem sést hefur í plássinu í mörg ár,svo fórum við að tína ber og ég tíndi helling og svo slöppuðum við af í heitum potti og ég slappaði mest af. Þetta var ágætis tími á staðnum en þrír dagar dugðu mér ágætlega.
Maður var varla lentur í Reykjavík þegar næsta ferðalag tók við. Þriðjudaginn 5. sept hélt ég til Egilsstaða með fyndnasta dómara Íslands, Garðari Erni Hinrikssyni. Eins og við mátti búast var þetta hin skemmtilegasta ferð, Garðar sagði brandara allan tímann og ég gerði ekki annað en að hlæja allan tímann og það lá við að það þyrfti að gera hlé á leiknum þegar ég byrjaði að hlæja, Garðar er svo fyndinn. En ekki meira um það. Þar sem að við lentum klukkan 13.30 og leikurinn byrjaði ekki fyrr en klukkan 17.30 höfðum við nægan tíma til að skoða plássið og gerðum það sviklaust. Ég sá Fellaskóla, sem ég hélt að væri bara til sem óknyttaskóli í Breiðholtinu en er greinilega líka til í Fellabæ, sem ég vissi varla að væri til. Svo fórum við í BT og fengum ágætis fyrirlestur um muninn á Championship Manager og Football Manager sem lauk með því að Garðar keypti FM. Að leik loknum var haldið beint út á flugvöll og þaðan heim og þar með lauk skemmtilegasta ferðalagi sem ég hef farið í með fyndnasta dómara á Íslandi.
Föstudaginn 8. héldum við Auður svo austur í Vaðnes þar sem pabbi, mamma og Anna Alexandra biðu okkar í sumarbústað. Helgi bróðir og Anna Kristín voru í útlöndum með Kjúlla litla frænda (sem heitir nú víst Eiríkur). Í bústaðnum slöppuðum við af, lágum í pottinum og borðuðum á okkur gat. Þess á milli skrapp ég í bæinn til að vera á leik Kára og ÍH um þriðja sætið i 3.deildinni. Ferðafélagarnir fóru heim snemma á sunnudeginum en við Auður vorum eina nótt í viðbót og slökuðum á.
Fram undam: Leikur á Ólafsvík á laugardaginn með Gylfa "stóra bróður" Orrasyni og Þorra litla frænda. Næstu helgi þar á eftir verð ég svo í Vestmannaeyjum. Þá á ég bara Norðulandið eftir í þessum mánuði en þar er hvort eð er ekkert að sjá og ekkert gott hefur komið þaðan þannig að það skiptir ekki máli.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
