mánudagur, september 18, 2006

"Piff... þá skulum við bara vona að þú þurfir ekki að ómaka þig í því að flækjast hingað norður. Við plumum okkur líka bara ágætlega án svona hrokagikkja!"

Þessi athugasemd kom við ferðasöguna mína sem ég hripaði niður um daginn og þar á meðal þessa athugasemd. "Þá á ég bara Norðulandið eftir í þessum mánuði en þar er hvort eð er ekkert að sjá og ekkert gott hefur komið þaðan þannig að það skiptir ekki máli." Ég er miður mín vegna þessa og bið alla Norðlendinga að sjálfsögðu afsökunar. Á Norðurlandi er margt fallegt að sjá og þaðan kemur margt gott; þar á meðal kirkjutröppurnar, Bautinn, Sverrir Friðriksson (það er undir hverjum og einum að gera það upp við hann hvort hann sé góður eða fallegur eða hvort tveggja), Magni frá Grenivík, eitt fallegasta vatnsfall landsins, Glerá, og svo margt fleira sem ég get ekki nefnt í augnablikinu. En sem sagt, Norlendingar, ég biðst afsökunar.

sunnudagur, september 17, 2006

Þetta finnst Auði fyndnast í heimi. Ég held að hún haldi að ég sé líka svona á vellinum.


föstudagur, september 15, 2006

Forsmekkurinn(ekki smjörþefurinn enda smjör illa lyktandi) af því sem koma skal á morgun.
Lítil stúlka, Eyrún Alda Elvarsdóttir Hrafnhildardóttir átti afmæli um daginn og bauð okkur Auði. Þar sem við vorum í sumarbústað á sama tíma gátum við ekki komist og gleymdum að segja að við kæmumst ekki. Hér með óskum við henni til hamingju með þennan mikla áfanga og boðum komu okkar síðar með smápakka. Til hamingju, Eyrún Alda!
Líney frænka mín er snillingur og öðlingur. Ekki nóg með það að hún sé að verða u.þ.b. doktor í kjarneðlislífeindaeðlisefnafræði eða eitthvað svoleiðis þá bauðst henni um daginn miði á Nick Cave tónleikana á laugardaginn. Henni varð strax hugsað til stóra frænda og bauð mér miðann. Ég er sem sagt að fara á tónleikana, frítt. Húrra fyrir Líneyju frænku, hún lengi lifi: Húrra, húrra, húrra, húúúrrrraaaaaa...

miðvikudagur, september 06, 2006

Undanfarna daga hef ég aldeilis lagt land undir fót og ekki sér fyrir endann á því enn þá. Ég hef ferðast landshorna á milli og séð staði sem hversdagsmaðurinn gæti aðeins látið sig dreyma um og myndi varla trúa ef ég segði frá því. En látum á það reyna...

Fjörður um fjörð frá firði til fjarðar um fjörð yfir fjörð frá firði um enn einn fjörð til fjarðar um fjörð frá firði. Þannig var síðasta helgi hjá mér þegar við Auður skruppum vestur á Bíldudal. Fyrir þá sem ekki vita er Bíldudalur á Vestfjörðum og þangað er langt að keyra. Hins vegar er maður ekki lengi að keyra um Bíldudal, u.þ.b. 10 mínútur að keyra allar göturnar fram og til baka. Við fórum niður á höfn og ég veiddi stærsta fisk sem sést hefur í plássinu í mörg ár,svo fórum við að tína ber og ég tíndi helling og svo slöppuðum við af í heitum potti og ég slappaði mest af. Þetta var ágætis tími á staðnum en þrír dagar dugðu mér ágætlega.

Maður var varla lentur í Reykjavík þegar næsta ferðalag tók við. Þriðjudaginn 5. sept hélt ég til Egilsstaða með fyndnasta dómara Íslands, Garðari Erni Hinrikssyni. Eins og við mátti búast var þetta hin skemmtilegasta ferð, Garðar sagði brandara allan tímann og ég gerði ekki annað en að hlæja allan tímann og það lá við að það þyrfti að gera hlé á leiknum þegar ég byrjaði að hlæja, Garðar er svo fyndinn. En ekki meira um það. Þar sem að við lentum klukkan 13.30 og leikurinn byrjaði ekki fyrr en klukkan 17.30 höfðum við nægan tíma til að skoða plássið og gerðum það sviklaust. Ég sá Fellaskóla, sem ég hélt að væri bara til sem óknyttaskóli í Breiðholtinu en er greinilega líka til í Fellabæ, sem ég vissi varla að væri til. Svo fórum við í BT og fengum ágætis fyrirlestur um muninn á Championship Manager og Football Manager sem lauk með því að Garðar keypti FM. Að leik loknum var haldið beint út á flugvöll og þaðan heim og þar með lauk skemmtilegasta ferðalagi sem ég hef farið í með fyndnasta dómara á Íslandi.

Föstudaginn 8. héldum við Auður svo austur í Vaðnes þar sem pabbi, mamma og Anna Alexandra biðu okkar í sumarbústað. Helgi bróðir og Anna Kristín voru í útlöndum með Kjúlla litla frænda (sem heitir nú víst Eiríkur). Í bústaðnum slöppuðum við af, lágum í pottinum og borðuðum á okkur gat. Þess á milli skrapp ég í bæinn til að vera á leik Kára og ÍH um þriðja sætið i 3.deildinni. Ferðafélagarnir fóru heim snemma á sunnudeginum en við Auður vorum eina nótt í viðbót og slökuðum á.

Fram undam: Leikur á Ólafsvík á laugardaginn með Gylfa "stóra bróður" Orrasyni og Þorra litla frænda. Næstu helgi þar á eftir verð ég svo í Vestmannaeyjum. Þá á ég bara Norðulandið eftir í þessum mánuði en þar er hvort eð er ekkert að sjá og ekkert gott hefur komið þaðan þannig að það skiptir ekki máli.

þriðjudagur, ágúst 29, 2006

Um daginn fórum við Auður í sund, sem er í sjálfu sér ekkí í frásögur færandi. En að þessu sinni varð Laugardalslaugin fyrir valinu og í för með okkur voru Hildur og Bjarni sem eru systkini Auðar. Það er orðið ansi langt síðan ég hef komið í Laugardalslaugina en hér á árum áður var maður ansi duglegur við það, sérstaklega þegar rennibrautin var ný. Þá var kerfið þannig að þegar maður borgaði sig inn fékk maður armband með fimm miðum í rennibrautina. Þegar maður fór svo upp í turninn sat svo maður þar sem klippti einn miða af armbandinu fyrir hverja ferð sem maður fór.Á þeim tíma sem sem ég stundaði laugina voru tveir menn langoftast að vinna í rennibrautinni. Annar þeirra er nú alþingismaður en hinn borgarfulltrúi. Þeir eru vinir. Þá á unga aldri sá maður hið spillta eðli þeirra þar sem að maður varð vitni að því að trekk í trekk klipptu þeir ekki miðana hjá þeim sem þeir þekktu heldur létu þá bara fara fram hjá að vild. Þeir sem voru með þeim sem þekktu þessa framtíðar spilltu stjórnmálamenn voru hins vegar ekki jafn heppnir. Vinapólitíkin varð því snemma áberandi hjá þessum mönnum. Af hverju lét maður þetta viðgangast?
Jú, af því að ég var maðurinn sem ekki var klippt hjá. Stundum er gott að þekkja réttu mennina.

mánudagur, júlí 03, 2006

Undanfarna viku hef ég verið í sumarfríi og tekið lífinu rólega að mestu leyti. Þurfti að vísu að mæta í Getraunir á fimmtudaginn og dæma á miðvikudaginn en gerði að öðru leyti lítið. Horfði á NBA-draftið í beinni aðfaranótt fimmtudags og var nokkuð sáttur.
Á föstudeginum lögðum við hins vegar land undir fót og héldum vestur í Flatey þar sem fjölskylda Auðar á sumarhús. Við tókum Baldur frá Stykkishólmi á föstudeginum ogvorum komin um 17.30 út í Flatey. Eftir að hafa komið okkur fyrir og ég var búinn að grilla (flambera) þessa líka dýrindis hamborgara fórum við og skoðuðum kirkjuna og fleiri staði og þegar við gengum fram hjá hótelinu sáum við að Viktor Arnar Ingólfsson var með fyrirlestur um bókina sína ?Flateyjargátu? eftir 5 mínútur. Ég ákvað að hlusta á hann en Auður og systkini hennar fóru heim aftur. Þetta var skemmtilegur fyrirlestur og eftir hann keypti ég bókina og fékk hana áritaða. Ég kynnti mig fyrir honum og hann mundi eftir mér úr bókmenntaspurningakeppninni sem hann stóð fyrir í kringum jólin. Þar vann ég 5-6 eintök af bókinni "Engin spor" og sendi vinum og vandamönnum.
Daginn eftir fjölgaði í bústaðnum þegar Vigdís, Atli og Sóley komu með Bjögga vini hans Atla. Ástæðan fyrir því að þau komu svo seint verður rakin síðar. Á laugardeginum fórum við í siglingu um Breiðafjörðinn og komum meðal annars við í Hergilsey þar sem mér varð að orði er ég kom að Vaðsteinabergi ?Skjótt er til ráða að taka þó að ég sé enginn viturleiksmaður; Róum sem ákafast að eynni og göngum síðan upp á Vaðsteinaberg og verjumst meðan vér megum upp standa." Heldur fannst nú lundanum og kindinni sem á heyrðu lítið til þessara hetjuorða Ingjalds koma og hefur sennilega fundist ég líkari Ingjaldsfíflinu en hetjunni Ingjaldi. Að minnsta kosti gerði lundinn heiðarlega tilraun til að skíta á mig en missti þó marks. Aðrir
urðu þó ekki jafn heppnir síðar í ferðinni enda krían sérlega hittinn fugl.
Eftir að við komum aftur í Flatey fengum við okkur að borða en heldur dvaldi maturinn stutta stund í maganum og gerði uppreisn. Lá ég því óvígur það sem eftir lifði kvölds á meðan aðrir brugðu sér af bæ og könnuðu næturlífið í Flatey. Á sunnudeginum var svo risið út rekkju, pakkað niður og haldið heim á leið. Þegar þangað var komið var sofið.
Þetta verð ég að enda á því að tilnefna sauði ferðarinnar. Þau verðlaun hlýtur fólkið sem mætti á höfnina í Stykkishólmi kl. 16.15 eða 15 mínútum eftir brottför Baldurs og þurfti að horfa á eftir honum sigla úr höfn. Þetta fólk, sem ég nefni ekki á nafn, kom síðan út í Flatey á laugardagsmorguninn eftir að hafa eytt seinnihluta föstudagsins á Stykkishólmi og fór aftur með fyrri ferð á sunnudegi. Þegar í land var komið kom í ljós að bíllyklarnir höfðu orðið eftir í Flatey og þurftu þau því að bíða eftir að seinni ferð Baldurs sem var væntanleg eftir u.þ.bþ 6 tíma. En það hlýtur að hafa verið í lagi því Stykkishólmur er jú sannkölluð náttúruperla sem krefst þess að maður eyði í það minnsta tveimur dögum þar...
Ég fór um daginn til Seyðisfjarðar að dæma. Ég hafði ekki komið þangað áður og hef svo sem ekki mikið um staðinn að segja. Við lentum á Egilsstöðum, keyrðum á Seyðisfjörð, dæmdum leikinn, keyrðum til baka og beint út á flugvöll. Ég væri samt alveg til í að renna austur einhvern tímann og dvelja þar í smá stund.
Jæja, hvað hefur nú drifið á daga mína síðan síðast... Til dæmis fór ég austur að Miðengi um daginn á nokkurs konar ættarmót og var það hið ágætasta. Sá litla frænda minn, sem gengur undir nafninu Kjúlli litli að beiðni stóru systur, í fyrsta sinn og leist okkur frændunum bara ljómandi vel hvor á annan. Hann er ansi mikill hlunkur og um tonn á þyngd. Og dísætur eins og stóri frændi.

mánudagur, júní 12, 2006

Í dag áskotnaðist mér lítill frændi. Helgi bróðir og Anna Krístín eignuðust ekki svo litinn strák í morgun (18 merkur) sem líklega fær nafnið Eiríkur ef afinn fær einhverju um það ráðið. Ég óska þeim innilega til hamingju og hlakka mikið til að fá að fara og hitta litla hlunk.

miðvikudagur, júní 07, 2006

Þá er maður kominn heim frá Spáni, fyrir viku reyndar, og byrjaður að vinna aftur eftir ágætis sumarfrí. Á Spáni komst ég að því að til er eitthvað sem heitir Altea Nueva, sem er gamall fallegur bær, og Altea la Vella sem er íbúðahverfi. Ef maður ætlar að fara að skoða gamla bæinn er ekki gaman að fara í staðinn í íbúðahverfið. Enn leiðinlegra er að átta sig ekki á því og ráfa um í eina og hálfa klukkustund í leit að einhverri kirkju og fatta svo að maður hefur gengið í risastóran hring. Þá komst ég líka að því að Valencia er stór borg þar sem er auðvelt að villast og ógeðslega erfitt að keyra. Svo er víst ekki sama hvar maður keyrir út úr borginni því ef maður fer öfugu megin út úr henni fer maður inn í mitt landið og þá tekur 5 tíma að komast til Benidorm en ekki einn og hálfan. Það er leiðinlegt að keyra spænska fjallvegi að nóttu til á bíl sem maður hefur aldrei keyrt áður og enn leiðinlegra ef maður er ekki alveg viss um að vegurinn liggi þangað sem maður vill fara. Þegar maður er villtur kl. 3 um nótt á bílaleigubíl og vill fara heim að sofa verður maður geðvondur. Það er gott að sofna þegar maður kemst loksins heim. Þriggja ára börnum er alveg sama á hvaða tungumáli barnaefni er. Ég hefði átt að kaupa mér fleiri föt. Konur taka þröngum fötum sem áskorun. Það er hægt að brenna mjög asnalega. Það er hægt að verða asnalega brúnn. Dádýrakjöt er gott. Þegar maður kemur heim eftir svona ferð er maður ekki í góðu formi. Það er erfitt að byrja að vinna þegar maður kemur heim. Það er enn erfiðara þegar maður byrjar á 14 tíma vinnudegi.
Meira seinna. Borða nammi.

miðvikudagur, maí 10, 2006

Ég var að fá niðurröðunina frá KSÍ fyrir fyrsta mánuð tímabilsins og verð að segja að ég er bara þokkalega ánægður. Fyrsti leikur er sunnudaginn 14. maí, viðureign Víkinga og Fylkismanna, en auk þess fékk ég tvo aðra leiki í efstu deild, þrjá í fyrstu deild, þrjá í bikarnum og einn í efstu deild kvenna. Í fyrra fékk ég samtals tvo leiki í efstu deildinni þannig að þetta hljóta að vera framfarir hjá mér. Sjáumst á vellinum, ég verð maðurinn með fánann...
Lilja og Gísli voru að eignast litla stelpu í gær. Ég óska þeim innilega til hamingju og hlakka til að sjá hana sem allra fyrst.

mánudagur, maí 08, 2006


Fyrirsætuferillinn heldur áfram. Ef farið er inn á ksi.is má oft sjá þessa mynd efst á síðunni. Þess má geta að það er gert í óþökk minni og ég væri alveg brjálaður ef að ég væri ekki bæri ekki svona af á þessari mynd. Umboðsmaðurinn minn er að vinna í málinu og ég á væntanlega von á fúlgu fjár síðar meir.

miðvikudagur, maí 03, 2006

Þetta eru sennilega tveir af mestu töffurum í heimi.
Þessi maður er einn af mínum uppáhaldsleikurum, sérstaklega þegar hann leikur fangaverði. Samt er það þannig að ég get aldrei munað hvað hann heitir þegar ég sé hann. Getur einhver verið uppáhaldsleikarinn manns ef maður veit ekki hvað hann heitir?

þriðjudagur, maí 02, 2006

Ég hef séð á nokkrum bloggsíðum (man ekki hverjum) að menn hafa shufflað lögunum á iPodinum sínum og svo skrifað um 10 fyrstu lögin sem koma upp. Nú á ég ekki iPod en hér í vinnunni er ég með 4,7 gígabæta DVD-disk fullan af tónlist. Ég ákvað að gera það sama og hér eru niðurstöðurnar
1. lag. Highway Patrolman með Johnny Cash. Frábært lag eftir Bruce Springsteen sem ég á á Best of Johnny Cash plötu. Svo gott lag að það var gerð bíómynd eftir sögunni í textanum. Að mínu mati betra með Cash en Springsteen en reyndar heyrði ég lagið fyrst með Cash
2. Lullaby með Cure. Yndislegt lag sem ég man eftir frá því að ég var yngri og ég man að mér fannst skrýtið hvað Spider-Man var vondur í laginu ("Spider Man is having me for dinner tonight")
3. The Girl from Ipanema með Stanley Getz. Maður fer alltaf í gott skap eftir að hafa heyrt þetta lag. Ekki langt síðan ég uppgötvaði þetta lag og þennan disk, sennilega síðasti maður á jarðríki til þess.
4. New Coat of Paint með Tom Waits. Af plötunni The Heart of Saturday Night sem er ein uppáhalds Tom Waits platan mín. Ég heyrði Svein Ólaf Gunnarsson leiklistarnema og skólabróður minn úr Hólabrekkuskóla, MS og Háskólanum syngja þetta lag á Röskvuskemmtun einu sinni og fannst þetta alveg brillíant lag.
5 Rainy Night in Soho með Nick Cave af B-sides and Rarities. Dauðadrukkinn Nick Cave að syngja lag eftir fyllibyttuna Shane McGowan.
6 Ástarsaga með Megasi. Heyrði þetta lag fyrst í kúrsi í íslenskunnium íslenska dægurlagatexta. Þessi texti var borinn saman við Where the Wild Roses Grow með Nick Cave. Þið getið sjálf athugað hvers vegna.
7. Slowly goes the night með Nick Cave. Lag af Tender Pray sem er flottur diskur og þetta er sennilega besta lagið af honum.
8. Endless Love með Lionel Richie og Diönu Ross. Ógeðslega væmið lag sem öðlaðist nýtt líf í myndinni Happy Gilmore með Adam Sandler. Þess virði að sjá myndina bara fyrir það eina atriði.(Og það er alveg þess virði að sjá þá mynd sem er alger snilld)
9. Picture in a frame með Tom Waits. Án vafa fallegasta lag sem hann hefur samið. Af Mule Variations sem er snilldarplata.
10. Billie Jean með Michael Jackson. Hmmm... þarf að segja eitthvað um þetta?
Jæja, ekki tók það langan tíma að svíkja þetta loforð. Hér eftir lofa ég ekki öðru en að reyna mitt besta. Það var heilmikið að gera hjá mér um helgina, flest á einhvern hátt vinnutengt. Var aðstoðardómari á leik Leiknis og Aftureldingar á Ghetto ground í Breiðholtinu. Ég hélt að vel yrði tekið á móti mér þegar ég sneri aftur á heimaslóðir en menn voru ekki alveg sáttir við mig allan tímann án þess þó að það væri eitthvað meira en það sem maður fær venjulega að heyra frá áhorfendum. Það var a.m.k. ekki slátrað kálfi þegar týndi sonurinn kom heim. Þá átti pabbi gamli afmæli og við litum aðeins á hann og hittum Önnu Alexöndru. Þeim viðskiptum lauk á þann veg að hún fór grátandi heim og fullyrti að ég væri ekki lengur vinur hennar en þegar ég spurði hvort hún vildi þá ekki lengur koma í heimsókn þá minnkaði gráturinn því ekki vildi hún missa af heimsókn til Oddbergs frænda. Svo þurfti ég að lesa heima, lesa eina ritgerð um japanska garða, hjálpa einum vandræðagemlingi fyrir samræmdu prófin og ýmislegt fleira. Þannig að ég vona að dómarar hafi fyrirgefið mér að hafa ekki mætt í Esjugönguna. En ég var með þeim í anda.

miðvikudagur, apríl 26, 2006

Ég var næstum búinn að svíkja loforðið mitt um að blogga á hverjum degi strax á öðrum degi. En þar sem ég sit núna í vinnunni minni í Getraunum og bíð eftir því að nálgast úrslitin úr leik ÍR og Hauka í B-deild Deildarbikar kvenna þá hlýt ég að nota tækifærið til að standa við loforðið. Ég hef unnið núna í Getraunum í 5-6 ár og satt að segja er ég orðinn örlítið leiður á því. Þegar ég byrjaði hérna þá var þetta fínt starf með skóla, mæta 1-2 í viku, fylgjast með leikjum dagsins og fara svo heim. Með tímanum þróaðist það þannig að ég tók að mér alla miðvikudaga og nánast undantekningalaust unnið alla miðvikudaga. Vinna hefur breyst töluvert á þessum tíma, leikjum hefur fjölgað og þar af leiðandi er meira að gera. Ég hef lýst þessari vinnu oft þannig að ég fái borgað fyrir að horfa á fótbolta en satt að segja er það ekki alveg rétt. Vissulega fylgist ég með leikjunum sem eru í sjónvarpinu en yfirleitt er það mikið að gera og margt sem þarf að fylgjast með að ég næ ekki að horfa á neina leiki almennilega. Þá lendir maður oft í því, sérstaklega á veturna, að þurfa að hringja í íþróttahús til að uppfæra stöðuna í handbolta- og körfuboltaleikjum og fátt veit ég leiðinlegra en að hringja endalaust í misgeðgóða húsverði til að fá upplýsingar. Þá hefur vinnutíminn líka breyst þannig að ég þarf alltaf að mæta kl. 4 og fer í fyrsta lagi kl. 10 og þarf að vera lengur ef enn þá eru leikir í gangi, eins og í kvöld. Áður fyrr var það þannig að maður mætti bara 5 mínútum áður en fyrsti leikur dagsins hófst og fór svo þegar síðasti leikur var búinn og maður var búinn að ganga frá öllu. En vegna ákveðinna breytinga í vinnunni þarf maður að lágmarki að vera til 10 sem getur verið þreytandi þegar nákvæmlega ekkert er að gera. Hvers vegna er ég að röfla þetta allt saman? Jú, vegna þess að mér hundleiðist þessa stundina og væri alveg til í að vera heima með Auði eyða deginum á annan hátt. En stundum þarf maður víst að gera annað en það sem mann langar til. Því miður.